19 mei 2015

Ik wou dat ik een schoonmoeder had. En dan het liefst zo een die als ze langs komt vind dat de ramen echt eens gezeemd moeten worden. Maar helaas is mijn schoonmoeder al lang geleden overleden. Nu heeft mijn moeder regelmatig het voornemen om de ramen te wassen (moet je na gaan hoe smerig ze zijn). Maar die eindigd meestal in de voortuin om de buxussen te knippen - ook heel fijn - en dus moet ik zelf mijn ramen wassen. Helaas... En helaas voor mijn ramen ben ik ook al tijden niet meer hoog zwanger, want toen stond ik op mijn uitgerekende datum vrolijk de ramen te wassen (zie foto). Daarna is het nog wel eens gebeurd hoor, één keer met dochterlief op de rug, maar dat is ook alweer lang geleden als ik zo naar mijn ramen kijk... Dit kan echt niet meer, ik moet aan de slag...

Nou genoeg gemopperd, we moeten aan de slag. Dus daar gaan we dan, u neemt:

  • een moment tijd voor jezelf, zonder kind!
  • (voor hele vieze ramen en kozijnen) een emmer "sop". In mijn geval water met beetje azijn en een doekje
  • een emmer water met een scheutje spiritus
  • een spons, zeem/doek
  • een trekker
  • een stapel oude kranten (zijn die regionale blaadjes toch nog ergens goed voor)
  • een bult energie

En dan doet u dit:
Met dat emmertje "sop" schrob je alle spinnenraggen en groene aangekoekte zooi van de kozijnen en ramen - nouja, alleen als dat ook zo nodig is als bij mij het geval was. En dan spons je de ramen heerlijk in met je "sopje" spiritus, even alles droogtrekken met de trekker en de laatste druppels poest je gemakkelijk weg met opgepropte kranten. Ondertussen roep je - tot grote frustratie van je huisgenoten - veel motiverende teksten zoals: "oooh wat wordt het mooi", "hé kijk, je kan naar buiten kijken", "he ik zie mezelf!". Want zo slaan we ons er doorheen!

Ik mag in ieder geval weer trots zijn op mezelf en het resultaat mag er wezen!

PS: bewijs hoe ik ramenwassen haat: ik schreef het begin van dit artikel in juni 2014. Van dat wassen is daarna nooit wat gekomen. Ik stelde uit en ging op vakantie. We hadden een hele lieve oppas voor de poezen, dus we kwamen thuis in een huis met gewassen ramen. Vervolgens heeft het 9 maanden - ooh dit is echt erg - geduurd voor ik gisteren aan de slag ging.